تغییر دائمی مدرسه او سبب شد که نتواند دوستان زیادیپیدا کند، او نتوانست خوب درس بخواند و همیشه یک زندگی پر از دردسر داشت. از سن نهسالگی با سبک هیپ هاپ رپ آشنا شد و با تلاش فراوان توانست با خوانندگان رپ کلوپ هایشبانه دیترویت رقابت کند. دعواهای بین این گروهها باعث شد در سن پانزده سالگی بهشدت مورد ضرب و شتم شاگردان مدرسه قرار بگیرد و نه روز در بیمارستان بستری شود. بعدا داستان این کتک خوردن را در یکی از ترانه هایش گفته است. وقتی کلاس نهم بود ازمدرسه اخراج شد و پس از آن رپ را بیشتر جدی گرفت. به گروه نیوجک و دی12 پیوست، اماموفقیتی نيافت. یک بار نخستین ترانه اش را برای گروه خوانندگان رپ دیترویت که همگیسیاهپوست بودند اجرا کرد، ولی مورد تمسخر آنان قرار گرفت. به او پیشنهاد کردند کهبه عنوان خواننده پاپ یا راک سفیدپوست فعالیت کند. در سال 1996 اولین آلبوم مستقلشرا به نام بی نهایت(Infinite) منتشر کرد. آلبوم چیز تحفه ای نبود و از آن استقبالیهم نشد. همه او را با رپ خوان هایی مثل ناس(NAS) و AZ مقایسه می کردند و از این طرفو آن طرف کنایه می شنید. ناموفق شدن در آلبوم اولش او را دچار نومیدی کرد، ایننومیدی برایش مفید بود، او کاملا روی رپ متمرکز شد، کاری که بعدا تبدیل به اسلیمشدیSlim Shady LP شد. این پروژه کار خودش بود، زندگی خودش بود و حاصل تجربیات خودشبود .